تيمور افتاد . بعد از آن تيمور از ارس گذشت و قارص و تفليس و وان و اخلاط را گرفت . سپس به قصد تنبيه سلطان زين العابدين مظفرى آهنگ فارس نمود . در اصفهان چون مردم شورش كرده و سربازان او را كشته بودند ، دستور به قتل عام داد ، و در آن واقعه 000 ، 70 و به قولى 000 ، 700 نفر به قتل رسيد . سپس به شيراز تاخت و آنجا را گرفت ( 790 ه . ق . ) . ملاقات او با حافظ ، اگر آن‌گونه كه دولتشاه و مؤلف كتاب لطائف نوشته‌اند درست باشد ، بايد در همين سفر اتفاق افتاده باشد ، نه در سال 795 كه دولتشاه نوشته است ، و در آن تاريخ 4 سال از وفات حافظ مىگذشته است . براى ، تيمور از فارس جهت دفع فتنه‌اى كه در ماوراء النهر روى داده بود ، به سمرقند برگشت ، و بعد از 4 سال و نيم جنگ در ماوراء النهر ، ديگربار به ايران يورش آورد ( 794 ه . ق . ) . بعد از فتح گرگان و مازندران ، از طريق بروجرد به دزفول و شوشتر رفت و سپس شاه منصور آل مظفر را در شيراز مغلوب و مقتول كرده به شيراز درآمد ( 795 ) ، و از طريق اصفهان و همدان ، به بين النهرين رفت ، و بغداد را گرفت ، و سلطان احمد ايلكانى از پيش او گريخت . تيمور يك چند در شمال بين النهرين فتوحاتى كرد ، و سپس به گرجستان تاخت ، و از آنجا به سوى روسيه رفت ، و مسكو را تسخير نمود ( 798 ه . ق . ) ، و سال بعد به سمرقند بازگشت . اما اين بار نيز اقامت او در سمرقند بيش از دو سال نكشيد ، و